Ayers Rock & Kings Canyon

Gehaald! Na een lange tocht met koude nachten aan een kampvuur en benzineprijzen met 50 cent verschil per liter hebben we ons doel bereikt! De tocht naar Ayers Rock was vanaf Alice Springs nog behoorlijk ver maar met een beetje vaart waren we er op tijd. Aangekomen was het niet veel meer dan een idioot grote oranje steen. Leuk!

Het ding ligt in een natural park samen met een andere rots formatie waar we ook maar zijn langs gereden. Je bent er toch. We hebben de zonsondergang ook mogen meemaken, maar eerlijk gezegd was het leuker om te zien hoe familie A en B foto's van elkaar maakte met elke combinatie die maar mogelijk was, dan het kleurspel van de steen. Dat viel overigens ook wel tegen want het ging van oranje naar bruin, redelijk voorspelbaar. De zonsondergang onder weg vond ik eigenlijk mooier:

We hebben nog 10 km om de steen heen gelopen, maar dat was na 2 km ook wel eentonig. Toch was het besef dat het een grote steen is (waarvan twee derde nog onder de grond ligt) wel weer indrukwekkend. En het ging ons sowieso meer om het doel Ayers Rock te bereiken, dan het geweldige uitzicht. Het onder weg zijn is sowieso wel een beleving, ondanks de wegen niet veel anders dan recht door gaan. Ik heb namelijk hagedissen, slangen en kangaroos gezien! Dood. Soms niet eens in z'n geheel, maar goed, ze bestaand dus wel ondanks je ze zelden levend ziet. Naast insecten van klein tot bijna 20 cm lifte ook dit vogeltje met ons mee:

 Wat onverwachts veel indrukwekkender bleek was Kings Canyon. Een 'gorge' waarvan de bovenste laag stenen door wind en water zijn omgetoverd in een maanlandschap. Na de klim op de schrale uit rotsen geslagen trap stonden we uitgeput boven met een mooi uitzicht. Nick kreeg ook weer last van z'n astma sinds een paar jaar en Will huppelde als een blij kind de trap op. Hij vond het een heerlijk gevoel als zn longen pijn deden.. Rare engels boer maar het stimuleerde ons ook wel om door te lopen.

Uitstekende rotsen en vreemde punten met afgebrokkelde stukken steen waren behoorlijk aantrekkelijk op die hoogte voor mooie foto's. Deze kans hebben we dus ook niet laten liggen!

 Het was een klim/looptocht van 4 uur die wij in 3 uur hebben gemaakt (het laatste stuk was erg eentonig) maar alles was meer dan de moeite waard. De volgende dag zijn we vroeg vertrokken en hebben voor de ervaring ook een 100 kilometers aan 'unsealed road' gedaan. We hebben immers een 4x4 wagen dus dat moest er wel even bij. Filmpjes komen nog!

Helaas ben ik ergens in deze route mijn Vans verloren! Waarschijnlijk bij het open gaan van de grote schuifdeur.. Kut! Ik had mn tweede paar al weggegooid in Thailand door de stank van de regen die er niet meer uit ging, nu moet ik dus nog even op slippers verder want fatsoenlijke schoenen hoef je niet te zoeken in de outback. Op een flink aantal foto's zijn mn Vans zichtbaar, dus binnenkort gaat een mailtje met de foto's naar Vans, die eindigt met een foto op blote voeten. Kijken of ik zo een nieuw paar kan krijgen..

Wij gaan nu weer door, op weg naar Winton wat richting de oostkust gaat.. Snel meer!