Bushfire

Dit kwamen we ook nog tegen in de nacht. De hemel die geheel oranje kleurde en het was niet van ons kampvuur! Aussies deden er vrij weinig aan.. dooft vanzelf blijkbaar..

Will in our Wicked Van...

Alice Springs

Zo, met onze bus aangekomen in Alice Springs. Ik heb zelf ongeveer 750 km gereden, dus zo'n beetje de langste afstanden die ik ooit eerder heb gedaan. Het is makkelijk rijden met zo'n weg die enkel vooruit gaat..
Was nog vergeten te melden dat we 500 dollar korting hebben gekregen op onze bus.. als we naakt er voor zouden poseren! Foto zal vast snel komen; staat op Sam zijn camera.. Maar was de moeite want dat is toch weer 6 keer een volle tank :)



Dit was het gemiddelde uitzicht en het was brilant.. Ondanks de rechte wegen veel verschillende uitzichten gehad en allemaal bijzonder en zeker de moeite waard!

Het weer is hier al stukke beter, met alleen regenbuien in de avond zijn we nu in Alice Springs ZONDER regen! We gaan dus vooruit hier. Uitzicht van hierboven is bij een stop na Mount Isa.

Al veel van deze zogenaamde night-trains zijn langsgekomen, flinke trucks met ongeveer 4 wagens er aan die langer dan 50 meter kunnen zijn. Behoorlijke beesten dus.

En hier reden we vanmiddag langs, devil's marvils, een plek waar we veel slangen verwacht hadden maar er geen zijn tegengekomen.. Wel een aantal grote Lizards, meer en deel die op de weg lagen. Cas heeft er eentje geraakt en ik heb er twee kunnen ontwijken. Al had ik wel bijna een arend (of iets in die richting) op het glas zitten..

En nog voor de mensen die geen zwakke maag hebben; de staat van mn wondjes VOOR de antibiotica..:
http://picasaweb.google.com/casrotravel/CASROOnTour#5544527736026964178

The Outback

Cape Tribulation in het Noorde van Australie viel wat tegen door het weer. 'Rain Forrest' verklaart misschien het een en ander... Alsnog voelde het wel als Jurrassic Park, rijden door keiharde regen, watervallen op de weg en borden met wilde dieren overal. Helaas geen crocs gezien, behalve de gekleurde plastic versie aan de voeten van touristen. Na een overnachting in een natuurpark vroeg in de ochtend weggereden. Slapen met z'n 5'en in een bus geschikt voor twee werkt sowieso niet. De volgende dag wat natuur bekeken in het oerwoud en door naar Mission Beach, een plek onder Cairns. Op een camping overnacht met keiharde regen.. We hadden nu wel een tent mee maar die stond redelijk snel blank waardoor er maar twee in konden slapen.

Zat van de regen gaan we vandaag beginnen aan onze trip richting The Outback, waar woestijn toch wel de oplossing voor een bleke huid moet gaan geven. Op dit moment zitten we in Townsville waar we water in slaan, nog een laatste keer tanken en dan door rijden richting het Westen. We willen tot een uurtje of 6/7 rijden en dan een plek langs de weg opeisen om kamp te maken inclusief een vuurtje.

Antibioticakuur is ook nog maar een dagje, dus binnenkort maar vieren met een biertje! Wondjes zijn mooi baby rose en de vieze korst is er gelukkig af. Zal het zwemmen nog even overslaan, maar hoef niet meer wakker te worden met een vastgeplakt been aan de lakens...

Oja, de bus is automaat dus dat scheelde weer een rijles! En links rijden is ook wel leuk aangezien het in Nederland niet mag :)

Wat Thailand

Meer foto's op Picassa. Linkje: klik hier

On the other side

Het duurde even, maar dan sta je ook wel ondersteboven op de wereld! Tijd gaat zo snel dat ik niet alles over Thailand heb kunnen vertellen, waar we ook ondersteboven van waren, maar die gemiste foto's komen thuis wel langs.

Aangekomen in Cairns zijn we maar direct naar bed gegaan van ons Hostel dat we vanaf het vliegtuig 'uit de wand' konden aanklikken. Dit was een blok met ads van hostels die je direct kon boeken; erg slim. Opgehaald door het busje was het in totaal 50 dollar voor een twin-room. ..Shock! Want dit is een flink verschil met Thailand (6 euro tegenover 35 euro per nacht). In de avond wakker geworden om onze voedselbon van het Hostel te innen. Meteen een reden om wat meer naar het centrum te gaan, in de regen! Het viel qua prijzen vies tegen, bier is duurder dan in Nederland en het eten ook. Het eten is ook voornamelijk grote stukken vlees met patat.

Will en Sam zijn we ook weer tegengekomen, na het verhuizen naar een hostel aan de waterkant - en het weer is ook vooruit gegaan - Rustige dagjes gehad tot nu toe en we merken ook wel onze moeheid.

Het strand kan je hier niet betreden vanwege de kans op krokodillen en als die er niet zijn is er een kans op jellyfishies.. :) Vandaar de 'lagoon'; een soort vormgegeven oasis in het midden van Cairns. Met mooi weer leeft de stad helemaal op en is het een kleine versie van Miami. Optredens op een grasveld en zelfs een kleine fitness op de boulevard, kunnen we de steaks er af trainen!

Vandaag hebben we weer een belangrijke knoop doorgehakt. We hadden de keus om met de Greyhoundbus van Noord naar Zuid te reizen, met daartussen stops en hostels. Omdat Sam en Will hier ook voor keken, met een uitstapje met een boot en een uitstap naar Fraser Island (eiland omsingeld door haaien, waar je dan ook niet mag zwemmen...) Maar hebben zelf een plan getrokken, een camper! Eentje waar we met 5 man in kunnen, 3 in de auto en twee (op het dak) in een tent. Deze huren we 21 dagen om tot iets onder brisbane te gaan en daarna terug in Brisbane om vervolgens pas vanaf daar een greyhound te nemen voor de laatste week en het zuidelijke deel. De vrijheid zal idioot zijn en geweldig mooi met z'n vijfjes (we hebben nog een engelse gevonden die het allemaal prima vond en graag mee ging, relaxte gozer dus).

Het zal wel even wennen zijn aan het rijden links, maar gelukkig moeten we niet links schakelen; het is een automaat. Foto binnenkort want we kunnen hem pas Dinsdag ophalen en bekijken. We gaan dan direct naar het Noorden van Queensland, waar het rain forrest ligt te wachten.

M'n wonden zijn al weer redelijk clean om te zien, het vuurrood is weg en een mooie dikke smerige korst zit er op :D Voor de zwakke magen nu nog even geen foto omdat ik geen wifi heb nu, maar zal zeker een mooie foto van een paar dagen terug posten! Nu weer koken in ons hostel Bellview: eieren, brood en bonen.

Budget = zero

 

Sja, in in land waar alles zo goedkoop is koop je meer dan de bedoeling is. Maar in verhouding kost het nog niks, dus dan mag het.. denk ik. Vanavond onze laatste avond Thailand en kunnen met een voldaan gevoel vertrekken. Onze try-before-you-die-list heeft zeker al wat extra vinkjes en onze ervaringen zijn ook weer goed eengevuld. En dat in drie weken. De sprinkhanen waren ook best lekker, de schorpioen was ons echter net wat teveel.. Wellicht dat we dezen a-live zullen zien in Australie!

Back in Bangkok

Gek dat zoiets vertrouwd kan voelen! Om weer terug te zijn in zo'n grote stad is toch wel fijn. Gek genoeg is alles hier de helft goedkoper dan de trip langs de eilanden in Zuid Thailand. Het mist natuurlijk wel het mooie strand en de palmbomen..

Het was deze keer een wat relaxtere rit met de trein, waarschijnlijk omdat we wisten wat te verwachten. Om 6 uur 's ochtends kwamen we na twee uur slaap (dubbele van vorige keer) aan op het station. Na een goedkoop bakkertje direct met de taxi naar Koa San Road om een goedkoop hostel te vinden. Toen dat gelukt was opzoek naar goedkope shirts. Je voelt het al; ons budget begint krapper te worden.

Maar ik denk dan maar aan de prijzen die ik voor dezelfde shirts in Nederland zou betalen en dan kan ik er hier ineens letterlijk 10 voor de prijs van 1 halen.. En nog goede kwaliteit ook!

Het weer is hier verder nu ook goed, je merkt dat het regenseizoen -iets later dan gepland- is gestopt. De laatste dagen in Krabi waren dan ook idioot mooi. De geplande boottocht ging helaas niet door omdat we met zijn tweetjes dat niet konden doen. Je moest minstens met vier zijn en niemand wilde met ons mee! (nou hadden we ook niet veel keus dan uitgetelde mensen op strand en slechtsprekende span-be-jaarden.

Ons budget-fobie dingetje sloeg in, dus bedachten we onze vertrouwde kayak er bij te pakken en zelf dan maar op ontdekking te gaan. Dit keer met mooi weer!

Het snorkelen had wel zn charmes ondanks er weinig vis te zien was. Het was vooral even de 'angst' overwinnen om zomaar uit je boot te springen. Opzich wel wat leuke dingen gezien, maar de grootste vis wa sniet veel groter dan mijn hand. Dat gaan we dus in Australie anders doen.

Onze laatste avond was ook gezellig. De avond ervoor een Zweed gesproken over een man met een bar op straat... Na onze maaltijd van Mc'Donalds die wat minder goed aankwam dan verwacht -blijkbaar al gewend aan Thais eten- besloten we opzoek te gaan.

Double Big Mac + 2 liter ice-coffee

Het duurde niet lang voordat we tegen de Zweed van de vorige avond aanliepen. Dit keer met twee vrienden van hem. Ze wezen naar een kerel op straat.. Er zat 1 Duitser met een bucket Samsong (Thaise Rum). Toen wij langsliepen zagen we de prijzen die lager lagen dan in de SevenEleven (7/11, supermarktketen die in elke groot straat tien keer zit). Toen wij er zaten werkte het als een magneet; uit het niets toverde de vent stoeltjes en uit zijn achterbak trok hij elk drankje dat je wilde. Hij kon amper Engels en had een typische stem. Was best een show om alleen er te zitten.

De etalage

Verder had ik nog twee wondjes (van muggen die ik iets te enthousiast had open gekrabt) die maar niet wilde helen. Waarschijnlijk door het zwemmen en douchen, wat er misschien ook voor heeft gezorgd dat het wat onstoken aan deed. Lekker met de betadine in de weer geweest, maar het hielp niet. Aangekomen in Bangkok dat naast mensen ook veel vliegen aantrekt, grondig gebruik gemaakt van de uitgebreide med-kit. Hele bed lag vol met de steriel verpakte gaasjes. Mensen die binnenkeken dachten vast dat we ook borstvergrotingen en amputaties deden:

Medisch Centrum West @ Bangkok

Ik vertel iedereen dat ik in Krabi met haaien heb gezwommen.

Zo, nu even kijken hoe de keuken van ons Hostel is, wat goedkope Chang drinken en de waterpijp van het 'never close' cafe proberen. Ik vergeet niet de D van closed, die hebben zij vergeten. Morgen onze laatste middag Bangkok en dus ook van Thailand; opzoek naar nog meer goedkope shirts, zwembroeken en een extra geheugenkaartje!



Kapsalon?

Contrast

Na een avond live muziek gevolgd door Thaise shemales en korte rokjes meisjes eindigde we na een potje pool met een zweeds stelletjes aan de zijkant van de weg met plaatselijke Thaise lui die graag plaats maakte voor ons; slecht Thais sprekende touristen. Met hun beste Engels kregen we mee dat ze werkte in resorts en restaurants en leken bly met ons gezelschap en ieder deed z'n best ons er by te laten horen. We toasten samen en leerde wat Thai. Wat hima naast sneeuw nog meer betekend weten we niet, maar het verkeerd uitspreken gaf hun in ieder geval tranen van het lachen. Terug in het resort zat een dikke oude Amerikaan met een tenger Thais meisje..; my job? To learn Thai girl speak english Mwha-Ha-Ha.. Erg smerig en respectloos en na een flauwe opmerking 'your job doesnt pay but just cost you' liepen we door naar ons huisje om met Thaise Scoobeedoo in slaap te vallen. Morgen een eilandentour als het weer mee zit!

Na zonneschijn..

Komt Aftersun.. Liters!

Na regen..

Survival op zee

Een idioot heldere nacht vol met sterren geeft blijkbaar geen garantie op zon de volgende dag..

Gewekt door regen viel ons plan om te gaan kanoën naar wat lege strandjes in het water. Uiteindelijk besloten de kano dan ook maar in het water te gooien en met stortregen de zee op. Je moet wat!

We hebben flink wat af gepeddeld langs hoge rotswanden en bootjes vol met verbaasde gezichten en zijn even gestopt op een leeg strand. De regen was toen best heftig maar gaf een zicht wat waarschijnlijk niet veel mensen meekrijgen als ze hier zijn. Cas dreef wat met zijn reddingsvest in zee en ik lag midden op het strand terwijl de regen mijn zicht wat vertroebelde op de scherpe rotsen. Het was misschien wel bijzonderder in dit weer dan met een blauwe lucht en zon.. Al kunnen we nog niet vergelijken!

Krabi

Naja, eigenlijk Ao Nang, Krabi is een provinvie (wisten wij veel). Ons is nu al een paar keer verteld dat als het in het oosten regent het weer in het westen andersom is en daar dus de zon schijnt. Dat is onzin.

We zitten hier weer lekker met wat regen; wel nog goed warm en klam, en duimend voor wat mooie dagen! De eilanden in dit gebied zijn namelijk prachtig en heel goedkoop te bezoeken en bieden de ideale snorkel- en verbrand plek. Als het weer zo blijft gaan we alsnog met een longtail bootje wat varen en huren wat kano's om op de zee te overleven in de regen; je moet er toch maar het beste van maken.

Voordeel ook is dat ik wat minder bage heb. Namelijk een spijkerbroek, twee riemen en 5 naalden.

De boottocht van Koh Samui naar Surat Thani (waar we vervolgens met een minivan weer naar Krabi werden gereden) had meer in zich dan alleen wat bijslapen op een boot. Want terwijl wij een verdieping hoger zaten, met de bus aan boord waar iedereen zijn grote tas in achter had gelaten, zaten onze Thaise vrienden niet stil. Eenmal aangekomen op een overstap bleek van een aantal mensen het slotje op hun tas geforceerd te zijn en bij een ander meisje was haar mobiel weg. Stom om waardevolle spullen in je tas te laten... Mijn slotje was in takt, wel verplaatst, maar gen scheuren of iets dergelijks.

Aangekomen in ons resort lagen mijn brandblaargaasjes uit mn medikit boven op mn kleding en was de med-kit open! Geen flauw idee hoe, maar ze hadden ook mijn tas open gekregen.. Ik wist dat ik niks waardevols in mn tas had, dus gokte op wat rommel en geen missende spullen. Maar waardevol is relatief, een spijkerbroek, mijn twee riemen en wat naalden uit mn med-kit waren weg! Best in shock zaten we daar met een 'what-the-fuck' moment. Een andere lange broek van hetzelfde merk zat er nog wel in, en de rest van die med-kit was nog compleet. Cas gooide ook zijn tas overhoop en vond, of moet ik zeggen vondt niet, zijn leren jas en zijn in de aanbieding gekocht korte broek en zelfs zijn zwembroek. Wat ze met onze maten moeten in een land waar ze dezelfde spullen goedkoper hebben.. geen idee!?

Vandaag aangifte gedaan en voor een prikkie maar wat zwembroeken en nieuwe slippers gekocht (die had de Thaise zee me al afgenomen). Blijft nog steeds een misterie en leerzaam om zelfs in die situatie je tas bij te hebben of in de bus te blijven. Achja, weer wat wijzer, al vonden we ons zelf niet naief en hadden we onze waardevolle spullen bij ons.. Het is een arm land en werkt zichzelf behoorlijk tegen met tourisme als enige inkomstbron..

Koh Samui II

Net nadat we het internetcafe verlieten en wat hadden gegeten vroegen we naar de eerste beste pooltafel in de buurt. Wisten wij veel dat er een straat vol pooltafels 5 minuten van ons resort af zat..

Aangekomen bleek het een buurt vol kleine barretjes aan een drietal straten. Het midden was een groot plein met kleine hutjes en in het midden een grote ring. Een boxring! Om half elf zou de Muay Thai wedstrijd beginnen maar omdat het nog vroeg was moesten we de zes vrouwen die ons naar onze plaats wilde brengen -het was niet overdekt en om de ring stonden wat rijen tuinstoeltjes-. We liepen eerst maar langs de markt waar ik een lichtgevend bandje met 'NO. THANK YOU" heb laten naaien voor een euro.

Daarna de wedstrijden gekeken waar iedereen behoorlijk in mee ging. Was erg tof maar het niveau was niet heel bijzonder. Al was de laatste wedstrijd wel spannend, maar misschien had dat te maken met de weddenschap met een kerel uit Australie om een biertje. Die hij uiteindelijk ook had gewonnen, helaas.

Daarna, in de poolstraat waar gillende thaise meisjes aan het poolen waren kozen we de bar uit waar niemand was. Na een potje kwamen we op het idee om in elke bar (stuk of 10) een wedstrijdje te spelen. De tweede bar was ook rustig met twee vriendelijke niet hoerige thaise. We dachten makkelijk te kunnen winnen, niet nagedacht dat als je daar elke dag, heel de dag, aan het poolen bent, je ook wel weet hoe het spelletje werkt... Uiteindelijk kwam ook Brian aanzetten. Een 40 jarige Amerikaan die via het internet zijn Thaise vriendin had gevonden. Fout verhaal maar een hele vriendelijke kerel waar geen kwaad in zat. Hij kwam uit Seatle maar had ook een huis in Maui op Hawaii. We bellen hem zodra we daar zijn, dat leek hem een top plan en ons ook wel. Wat potjes verder ging de tent sluiten en werden we met dat groepje meegevraagd naar een karaoke tent. Dat is echt alleen voor Thaise en best vermakelijk voor een uurtje. Uiteindelijk wat engelse nummertjes er doorheen weten te krijgen en ook weer wat cultuur meegekregen. Op naar ons bed, na een taxiritje van 1.22 min met 160 km/h over sloterig wegdek.



Brian



Strandje achter on Resort op Samui

De plaatselijke benzinestations

For Sale..

Bergbeklimmen

Fire!

Colt

En dat in een ruime 30 graden! Op de shooting range van Samui hebben we een magazijn leeg kunnen schieten van een ekte Colt M1911, iets wat bij ons allebei op onze try-before-you-die lijst stond. En het wat vet! Ondanks we ook voor een shotgun konden gaan besloten we maar klein te beginnen. Al waren de kogels van 1.ox0.5 cm niet echt klein te noemen. License voor de full-automatic hadden ze niet dus geen AK47. Filmpje zal snel komen!

Een uurje daarvoor hebben we een berg beklommen met een kleine straatscooter. De weg verandere vanzelf van beton naar rivier dus dat was ook een flinke rit. Vermoeiend en zeiknat aan de top aangekomen bleek het 'restaurant' gesloten.. Op terugweg nog een slang zien wegschieten en bij een uitkijkpunt een flinke spin gevonden. Gekeken hoe een aap cocusnoten uit de boon trekt en vanaf daar door naar de begaanbare weg.

Na de adrenaline rush van het schieten zijn we even tot rust gekomen bij de Big Buddha op een uithoek van het eiland.

Nu is het tijd voor een goede maaltijd!

Koh Samui

Gister en vanochtend hebben we weer wat zon kunnen zien; Koh Phangang was direct warm en mooi.. De ferry ging dus ook weer en dus konden we gaan om nog 3 nachtjes op Koh Samui te verblijven. Daar zitten we dan ook nu. In de regen!
Ze hebben wel zon gehad in de ochtend dus we duimen voor zon voor morgen. De plek is verder een echt paradijs en ons resort was na een lange taxi rit helemaal top. Het uitzicht is bizar mooi met grote rotsen in de branding en palmbomen op iedere plek waar wat kan groeien. WARME DOUCHE! Die hebben we nu eindelijk ook weer. Al was de regen ook van een redelijke temperatuur, is dit toch wel handig.

Op m'n CV kan ik overigens ook 'cupid' toevoegen omdat ik op ons vorige eilandje ben ingehuurd om de relatie van Bee -de barman/loodgieter/bouwvakker/schoonmaker/animatieteam- te redden met zijn Japanse liefde. Via foto's van een nat papiertje met wat gekrabbel moest ik haar email adres weten te achterhalen omdat zij niet meer op nam nadat hij ruzie met haar had gehad over waarom ze weg was/niet op naam of iets. Uiteindelijk een mailtje naar 30 verschillende email-adressen gestuurd met de hoop de juiste ook te mailen. Hij kan zelf geen westerse letters gebruiken, laat staan engels typen.

In de loop van de avond bleef hij maar vragen of ik mail had met op de achtergrond jaren 90 ballads. Toen ik na wat geschreeuw besprongen werd door Bee die met licht tranende ogen YES YES YES riep bleek dat het mailen had gewerkt. Het duurde niet lang voordat hij er een aantal biertjes bij haalde. Ben benieuwd hoe ze eindigen...

Wij gaan hier nu op zoek naar wat vervoer want met die enorme plassen en kleine weggetjes is een quad iets wat elke regenbui leuk maakt. Opnieuw geen foto's omdat ik hier nog geen Wifi heb gevonden.

Stuck on an Island

Aantal dagen terug merkte ik met een lege telefoon dat de stroom was uitgevallen. Na een grijs dagje brak dan uiteindelijk ook de lucht en een bak water die tot op heden niet leeg blijkt te zijn klapt op de straten en stranden. Als we onder ons afdakje zitten lijkt het net alsof we in een waterval wonen. Opzich best gaaf.

In de nacht na de Half Moon Party lagen we met een groepje wat film te kijken bij de bar van ons verblijf. Uit het niets een keiharde windvlaag die een aantal minuten aanhield en werd gevolgd door liters water. Iedereen was in de weer om alle spullen droog te houden en vast te leggen voordat het weg zou blazen. Tafeltje vielen om en kussen vlogen weg. Wel wat anders dan een buitje uit Nederland.

We waren van plan om het eerst volgende bericht vanuit Koh Samui te schrijven. Alleen moet je dara met een boot heen en boten varen niet meer. Moeten we maar even wachten ofzo. De eigenares van ons resort heeft in ieder geval alles al geregeld met het resort waar we later naar toe zouden gaan.

Oja, Pussy is ook weg, die liep met ons mee de straat op en besloot een nieuw baasje te zoeken. Blijkbaar was water met een vitamine tablet niet z'n favoriet.

Hm, er loopt nu net een kip langs mn voeten. In het internetcafe. Waar ze overigens ook een aantal scooters voor verhuur hebben.

Ik ga weer terug de regen in; al is het opvallend minder geworden, kijken of we nog iets te doen kunnen vinden. Misschien toch die quad halen om nog wat te kunnen zien van het eiland met keiharde regen :D

Pussy

Blijft leuk om 'm te roepen

Half Moon

Het eiland is bekend geworden vanwege de Full Moon Party waarbij een stuk strand wordt omgetoverd tot een fantasiewereld gesierd met kleurrijke lampjes, lichtgevende verfschilderijen en shows van vuurspuwers en jongleurs. Vanwege dat succes hebben ze hier maar besloten om elke maan een feest te geven, zoals de half moon, black moon enzovoorts. De Half Moon hebben wij bezocht, waarbij het festival iets kleiner is en het terrein midden in de jungle ligt. De eigenares van ons resort bracht ons er heen in haar grote jeep met dvdspeler.. Aangekomen liepen we door een gang vol lampjes en bechilderde mensen die licht gaven. De muziek was niet echt tof en was erg eentonig. Beetje goa/trance. De mensen waren verder allemaal relaxed en opzoek naar een leuk feest. Totaal geen nare sfeer ervaren. We kwamen Will en Sam daar tegen die in een resort naast ons zitten. Twee engelse lads die thuis als boer werken. Goed feestje gehad en uiteindelijk de taxi gepakt toen het licht werd. Op terugweg moest cas langs de ATM en was er een straathond die na een keer roepen meteen in de taxi sprong. Taxi's zijn een soort jeeps waarin je achterin met 8 man zit en een open uitgang hebt. Het was al snel duidelijk dat zijn naam Pussy werd. Pussy achtervolgde ons tot aan het resort waar er al een hond was. No name. Na wat vechten en grommen kalmeerde ze en cas nam Pussy mee de zee in. Ik probeerde no name wat te leren met stukjes brood en fluiten en het werkte nog ook. Blijf snapte hij vrywel direct. Pussy heeft zijn nacht op onze vlonder doorgebracht en kreeg het rose touwtje van de taxikaart om en was heel blij toen de deur open ging en we wat water gaven. Op dit moment volgde hij me tot aan de internetpocatie en ligt nu naast Caspar. Best maf.

Een dag daarvoor hebben we op een scooter een tochtje gemaakt. Nietwetende waar we naar toe gingen kwamen we langs een natuurpark waar we een idioot mooi uitzicht vonden. Het is een bijzonder eiland als je er zelf doorheen gaat op zo'n scootertje. Trouwens ook wat olifanten gezien hehe.